تایگر بارب و تکثیر آنها

تایگر بارب و تکثیر آنها

تایگر بارب و تکثیر آنها

تایگر بارب ها از ماهیــان تخم گذار خانواده ســیپرینیده و همه چیزخــوار ( به خصوص سبزیجات و لوفاک ) هستند. زیستگاه اصلی تایگر بارب ها رودخانه های جنوب شرقی آسیا ( اندونزی، تایلند و سوماترا ) است. آنها حدود 8 سانتی متر رشد می کنند. اسیدیته مناسب آب برای آنها باید بین 6 تا 8، سختی آب  3 تا 15 dH و دمای مطلوب آب 20 تا 26 درجه سانتی گراد باشد.

برای نگهــداری از تایگربارب ها می توان از یک تانک پر از گیاه ( گیاهان قوی در کناره ها و پشــت تانک ) و با ظرفیت حداقل 60 لیتر استفاده کرد. آنها معمولاً 3 تا 5 ســال عمر می کنند. حداقل اندازه تانک برای نگهداریش 80 لیتر برای یک گروه کوچک 6 تایی است.

رفتار اجتماعی :

این ماهی تا اندازه ای متجاوز است و به همین خاطر بهتر است آنها را در گروه های 6 تایی یا بیشتر نگهداری کرد تا از آســیب رسانی به باله های ماهیان دیگر توسط آنان ممانعت شــود. بهتر است ماهیانی با باله های بلند و شنای آرام نظیر بتاها و گوپی ها و گورامیها با تایگر بارب نگهداری نشــود. آنها بسیار فعال بوده و دم های ماهیانی نظیر گوپی ها را گاز گرفته و می خورند و به این دلیل نباید با ماهیان باله بلند نگهداری شوند . در ضمن آنها را نمی توان با آنجل ها و سیچلاید ها در یک تانک نگه داشت . تایگر بارب ها علاقه زیادی به زندگی در گروه دارند و برای این منظور می توان آنها را در گروه های 8 تایی قرار داد تا شادابی خود را حفظ کنند.

تغذیه :

تایگر بــارب برای تغذیه غذاهای پولکــی، یخ زده، خشک و نیز زنده را می پذیرد. این غذاها ترجیحاً با سبزیجات تازه آمیخته شده باشد بهتر است. در طــول هفته می توان 2 تا 3 بار آنها را با سبزیجاتی همانند کاهو تغذیه کرد. ( کاهو را 1 تا 2 دقیقه در آب گرم قرار داده و ســپس به تانک منتقل کنید ).

تایگر بارب و تکثیر آنها

نحوه تشخیص جنسیت :

 برای تشخیص جنسیت ، گونه اصلی را که دارای چهار نوار پهن ســیاه در بدن است، در نظر می گیریم.

  • نرهــا لاغرتر و کوچکتــر از ماده ها هستند.
  • رنگ نرها از ماده ها درخشان تر است.
  • در نرها در قســمت پوزه و بینی رنگ  قرمز مشخص تری وجود دارد.
  • ماده ها شکم گرد و بزرگتری دارند.
  • در باله پشــتی ماهی ماده، رنگ سیاه بصورت مشــخص تری وجود دارد و در ماهی نر در بالای نوار سیاه باله پشتی، نوار قرمز رنگ مشخصی وجود دارد در حالی که این قرمزی در ماده بسیار کم تر و نامشخص تر است.
  • تکثیر ماهی تایگر بارب

تایگر بارب و تکثیر آنها

 

تکثیر این ماهی ها تا حدی مشکل است. آنها تخم هایشان را می خورند و برای تخم ریزی نیــاز به مقدار زیادی گیاه با برگ هــای پهن دارند و والدین باید از تخم ها جدا نگه داشــته شوند. برای تولید مثــل ماهی بارب ببری یا تایگر بارب توجه به نکات زیر می تواند مفید باشد :

 جدا سازی جنسیتی :

 با توجه به مشخصات جنسیتی ماهیان تایگر بارب باید دو جنس را از یکدیگر به صورت مجزا در تانک های آماده ســازی نگه داشته تا شرایط لازم را برای تولید مثل به دست بیاورند. این جدا سازی برای هم زمانی تخم ریزی و فراهم شدن شرایط خاص بدنی و روحی برای تکثیر است. تراکم مورد قبول در این مرحله یک ماهی به ازاء هر 4  لیتر آب است .

فراهم آوردن مولدین :

 برای فراهم آوردن مولدین می توانید با توجه به خصوصیاتی که در انتخاب ماهی خوب در نظر دارید به ایجاد دسته ای از تایگر بارب ها با حداقل 6 عضو در اکواریوم برای زیستن بهتر و ایجاد گروه بپردازید .

 وقتی ماهی ها به طول 20 تا 30 میلی متر و به سنی در حدود هفت هفته رسیدند می توان آنها را برای تولید مثل و انتخاب مولد مناسب دانست.

آماده سازی مولدین :

تولید مثل ماهی تایگر بارب هنگامی رخ می دهد که دمای آب حدود 23 تا 28 درجه سانتیگراد ثابت باشد. دمای 25 درجه سانتی گراد مطلوب ترین حرارت است و البته تا دمای 32 درجه سانتی گراد برای ماهیان قابل تحمل است .

تعویض 20 درصد آب روزانه ضمــن هوادهی تانک لازم است. جیره آماده سازی، نگه داری و تولید مثــل مولدین شــامل توبیفکس، آرتمیا، غــذای پرک مرغوب و یا غــذای مطلوب اســت که باید از پروتئین غنی باشــد. تغذیه روزانه به مدت دو هفته و ســه بار در روز صــورت می گیرد . به دلیل تغذیه متراکم ماهی و احتمال تخریب کیفیت آب باید توجه داشت که کیفیت آب در طول دوره حفظ شود.

کیفیت آب :

 آب تانک تخم ریزی بهتر اســت کمی سبک بوده و نیز اسیدیته آن در حدود 6 تا 7 ( کمی اسیدی ) باشد.

تانک تخم ریزی :

آکواریــوم گرم، گیاه و بســتری انبوه برای تخم ریزی از موارد مطلوب در تانک تخم ریزی است .تایگر بارب را می توان در گروه قرار داد تا خود جفت خود را برگزیند و در این حالت نسبت جنسی در گله باید یک به یک باشد .

 یا تانکی مجزا بــرای یک جفت مولد در نظر گرفت و شــرایط را برایشان مهیا ساخت در هر صورت چون آنها تخم های رها شده خود و دیگر ماهیان را می خورند.

شاید نگه داری مجزا به موفقیت بیشتری در تولید مثل ماهی منجر شود . گفته شده بعد از 3 تا 4  روز از جداسازی،  بهتر اســت نر و مــاده یکدیگر را ببینند.

بــا کاهش شــوری آب می توان تخم ریــزی ماهی تایگر بارب را تحریک کرد و با خروج مولدین از تانک  های آماده سازی و انتقالشــان به آب  های تمیز و شفاف در تانک تخم ریزی می یتوان تخم ریزی را در آنها تحریک کرد. نور محــل تانک تخم ریزی ماهی تایگر بارب به طور غیر مســتقیم و یا بسیار ملایم باشد و استرس محیطی و رفت و آمد در حداقل ممکن باشد. برای هر جفت ماهــی نیاز به  40 تا 70 لیتر آب بــا هوادهی کم یا بدون جریان هوا نیاز است .

زمــان معمول برای اجــرای فرایند تخم ریزی 2 روز اســت و در صورتی که ماهی تخم ریزی نکرد می توان آنرا از تانک تخم ریزی خارج و جفت دیگری جایگزین نمود. تانــک تخم ریزی باید بستری نازک داشــته باشد یا بستری نداشــته باشــد. معمولاً صبح روز بعد از انتقال تخم ریــزی صورت می گیرد. تعویــض کمــی آب نیز بــه تحریک تخم ریزی کمک می کند.

تایگر بارب و تکثیر آنها

بستر تخم ریزی :

وجود بســتر برای تخم ریزی الزامی اســت . گیاهان آبزی معلق یا ریشه دار برای ایجاد بستر تخم ریزی مناسب هستند. به این منظور می توان از دو بوتــه گیاه کابومبــا ( Cabomba ) و یا دو خوشه تخم ریزی یا بسترهای مناسب دیگر که دست ســازند یا به صورت آماده در اختیار قرار دارند برای تحریک ماهی به تخم افشانی و از آن مهم تر حفاظت تخم ها از خورده شــدن توسط مولدین استفاده کرد.

عملیات نهایی :

تایگر بارب از تخم هایش تغذیه کرده و  باید پس از اتمام  جفت گیری از تانک تکثیر خارج شود و یا تخم ها انتقال یابند. پــس از اتمام تخم ریزی علاقه نر و ماده به یکدیگر کمتر شده و این مرحله زمانی است که باید آنها را از تخم ها و یکدیگر جدا کرد. بهتر است ماده دو هفته ای در تانکی برای بازسازی قوای از دست رفته تحت توجه بوده و سپس به تانک اجتماعی منتقل شود.

تخم گــذاری در صبح صورت می گیرد که ابتدا ماهی نر با چرخیدن به دور و زیر شکم ماهی ماده آن را تحریک کرده و سپس ماده را به سرعت تعقیب می کند. ( در این زمان باله ی زیرین شکم نر جمع و تیز می شود ).

پس از اندکی زمان ماهی ماده مغلوب نر شده ولی نر دوباره به تعقیب ماده می پردازد و بارب ماده 1 تا 3 تخم را در حال حرکت رها می کند که بارب نر به ســرعت آنها را بارور کرده و دوبــاره ماده را تعقیب می کند و این کار را تا زمانی که ماده کاملاً  تخم ریزی کرد ادامه می دهد.( معمولاً تایگربارب ها بسته به سنشان در هر بار تخم ریزی 200 تا 700 تخم می گذارند ).

پس از تکمیل تخم ریزی والدین بی توجه به هم هر کدام به یک طرف تانک حرکت کرده که در این زمان باید آنها را از تانک تکثیر خارج کرد . بچه ها پس از 48 ساعت از بارور شدن تخم ها به دنیا می آیند که معمولاً 4 تا 5 روز از کیسه ی زیر شکم و محتویات باقی مانده از تخم ها تغذیه کرده و نباید به آنها غذا دهید ، اما پس از اینکه آنها به آزادی شنا کردن می توان آنها را با آرتمیا ( تخم میگوی زنده شده ) تغذیه کرد. پس از این که اندازه ی آنها به 5/2 تا 3 سانتی متر رسید، می توان آنها را به تانک اصلی منتقل کرد.

بــارب ببری نیــاز دارد که با غذاهــای گوناگون از جمله غذاهای خشک، غذاهای منجمد مانند کرم خونی و همچنین غذاهای زنده مانند میگوی آب شــور و نوزاد ســایر ماهی ها تغذیه شود.

ایــن ماهی با ماهــی هایی هم چون گورامــی، مولی، دم شمشــیری، شــارک، رامیزی، انواع لوچ هــا و کت فیش ها ســازگاری دارد و مــی توان آن ها را در کنــار هم نگه داری نمود.

مهندس رامتین هوشنگی/عضو انجمن آبزی پروری ایران

منبع : ماهنامه نسخه حیوانات

 

Share this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *